وجهان ، مأخذهما : اتحاد الرتبة و كون الولد مقدما على الجد المقدم عليها ، فيكون أولى بالتقديم فإن اجتمعوا فعلى الأب و الولدين خاصة بالسوية لما تقدم من أن الأب مقدم على الأم و أما الأولاد فعلى أصل الوجوب من غير ترجيح مع احتمال تقديم الذكور نظرا إلى الخطاب في الأمر بها بصيغة المذكر . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر شخص عاجز و ناتوان پدر و فرزندى داشته كه هردو براى انفاق وى قادر باشند بر هردو بطور مساوى لازمستكه متصدّى نفقه وى شوند . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اينحكم آنست كه هردو نسبت بوى در مرتبه مساوى قرار گرفته‌اند . قابل توجه است كه دختر نيز حكم پسر را دارد يعنى اگر شخص عاجز دختر و پدرى قادر داشته نفقه‌اش بر هردو بطور مساوى واجب و لازم است . اما مادر : در اينكه مادر با پدر از حيث مشاركت با فرزند مساوى بوده يا فرزند را بر وى مقدّم بايد كرد دو احتمال مىباشد : احتمال اوّل : آنكه گوئيم چون رتبه فرزند و مادر با هم مساوى است و هردو در رتبه اوّل قرار دارند پس با يكديگر مساوى هستند همانطوريكه بين فرزند و پدر اين تساوى حاكم بود .