البته رعايت ترتيب در فرض و صورتى استكه مال قاصر و كم باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : ضمير [ هم ] در عبارت متن به آباء و اولاد راجعست يعنى پدر و فرزند منفق بر آباء و اولاد خويش مقدم هستند و بعبارت ديگر : با بودن پدر و فرزند نوبت به اجداد و نوه‌ها نمىرسد چه آنكه پدر و فرزند نسبت به منفق از آنها نزديكتر مىباشند . سپس در ذيل [ و كل طبقة اولى من التى بعدها ] ميفرمايند : ولى اگر تمام در يك طبقه بوده منتهى برخى درجه‌اشان اعلى و بعضى ادنا باشد همچون اجداد و نوه‌ها كه جملگى از نظر درجه با هم متساويند در تقسيم و توزيع نفقه نيز هيچيك بر ديگرى ترجيحى ندارد . البته همانطوريكه مرحوم مصنف فرمودند رعايت ترتيب در جائى لازمست كه مال به تمام افراد نرسد چه آنكه با فراوان بودن آن و رسيدن بجميع نفرات واجبست آن را به همگى تعميم داده بدون اين‌كه رعايت ترتيب لازم باشد . قوله : كل ذلك مع القصور : مشار اليه [ ذلك ] وجوب رعايت ترتيب مىباشد . قوله : اما مع سعة ما له للانفاق : ضمير در [ ما له ] به منفق راجع است . متن : و لو كان للعاجز أب و ابن قادران فعليهما نفقته بالسوية لتساويهما في المرتبة بالنسبة إليه ، و البنت كالابن أما الأم ففي مساواتها للأب في مشاركة الولد ، أو تقديمه عليها