قوله : زاد عن مهر المثل ام ساواه : ضمير در [ زاد ] و ضمير فاعلى در [ ساواه ] به مهر تعيين شده راجع بوده و ضمير مفعولى در [ ساواه ] به مهر المثل عود مىكند . قوله : فان اختلفا : ضمير فاعلى به زوجين عود مىكند . قوله : للحاكم فرضه به مهر المثل : ضمير مجرورى در [ فرضه ] به مهر راجعست . قوله : كما انّ له تعيين النفقة : ضمير در [ له ] به حاكم عود مىكند . قوله : على الغائب و من جرى مجراه : يعنى على الزوج الغايب و من جرى مجراه . ضمير در [ مجراه ] به غائب راجع بوده و مثال آن همچون محبوسى كه حاضر است ولى دست‌رسى به او نيست يا نظير مجنون . قوله : احد الامور الموجبة للقدر : مقصود از [ امور موجبة للقدر ] دخول يا طلاق يا موت مىباشد و مراد از قدر مهر المثل يا متعه مىباشد . قوله : لانّ ذلك لازم التفويض : مشار اليه [ ذلك ] ابقاء حال الى ان يحصل الخ مىباشد . قوله : قد قدما عليه : ضمير تثنيه به زوجين و ضمير مفرد مجرورى در [ عليه ] به تفويض راجع است . متن : و لو فوضا في العقد تقدير المهر إلى أحدهما صح و هو المعبر عنه بتفويض المهر ، بأن تقول : زوجتك نفسي على أن تفرض من المهر ما شئت أو ما شئت .