قوله : و هو المعبّر عنه بتفويض البضع : ضمير [ هو ] به عقد دائم من غير ذكر المهر راجعست . قوله : سواء اهملا ذكره ام نفياه : ضمير تثنيه در [ اهملا ] و [ نفياه ] به زوجين راجعست و ضمير مجرورى در [ ذكره ] و منصوبى در [ نفياه ] به مهر عود مىكنند . قوله : و حينئذ فلا يجب المهر : مقصود از [ حينئذ ] حين اهمال المهر او نفيه مىباشد . قوله : فان دخل بها : ضمير در [ دخل ] بزوج و در [ بها ] به زوجه عود مىكند . قوله : و المراد به : ضمير در [ به ] به مهر المثل راجعست . قوله : ما يرغب به : كلمه [ ماء ] موصوله بوده و ضمير در [ به ] به آن راجع مىباشد و كلمه [ باء ] جاره به معناى [ مع ] يا [ سببيّت ] مىباشد . قوله : فى مثلها : مقصود از ضمير در [ مثلها ] زن مفوضة البضع است . قوله : و اضدادها : يعنى اضداد اوصاف ذكر شده . قوله : و غيرها مما يختلف به الاغراض : ضمير در [ غيرها ] به اوصاف مذكور و اضداد آنها راجعست و ضمير در [ به ] به ماء موصوله عائد است ، بنابراين صفاتى كه موجب اختلاف اغراض نشده در باب اعتبار مهر نبايد ملاحظه شوند . قوله : و قبل اتفاقهما : يعنى اتفاق زوجين . قوله : فلها المتعة : ضمير مؤنث به زوجه راجعست .