و تصريح مصنف ( ره ) به آن در كتاب قواعد استفاده مىشود مخفى شدن مقدار ختنه‌گاه در قبل يا دبر زن مىباشد اگر چه مرد به واسطه آن انزال نشده و منى از او خارج نگردد . ولى اين اطلاق كه وطى و لو در دبر بوده و نيز اگر چه انزال هم نشود اگر مورد اجماع نباشد خالى از اشكال نيست چه آنكه در وطى در دبر و عدم انزال مىتوان ادعاء كرد كه قطع داريم از اين طريق تولد حاصل نمىشود و بحسب عادت در بسيارى از مواردش تولد و توليد نسل منتفى است پس چگونه مىتوان آن را منشاء الحاق ولد به مرد دانست . سپس مىفرماين : در آنچه نقل نموده و گفتيم بطور مطلق فقهاء دخول را منشاء الحاق فرزند به واطى مىدانند بر كلامى كه با آن منافات داشته باشد و بتوان بر آن اعتماد نمود دست نيافتيم . و سپس در ذيل شرط دوم يعنى [ عدم تجاوز اقصى الحمل ] مىفرماين : اصحاب در حدّ اقصاى حمل با هم اختلاف نموده‌اند : برخى آن را نه ماه و گروهى ده ماه دانسته‌اند . قوله : و المراد به : ضمير در [ به ] به وطى راجعست . قوله : و صرّح به المصنف فى قواعده : ضمير در [ به ] به اطلاق راجع بوده و در [ قواعده ] به مصنف عود مىكند . قوله : و ان لم ينزل : يعنى اگر چه مرد منى را انزال نكند . قوله : و لا يخلو ذلك من‌اشكال : مشار اليه [ ذلك ] اطلاق