شرعا جايز باشد ايشان موظف و مكلّفند كه انجامش دهند . شارح ( ره ) مىفرماين : اگر چه زوجين بان راضى نباشند . ولى اگر شرط شرعا جايز نباشد مثل اينكه شرط كنند كه مرد مقدارى از نفقه يا حق القسم زوجه را ترك كند يا زن را به مسافرت نبرده و در شهر خودش بگذارد وفاء به آن بر زوجين لازم نيست . سپس مىفرماين : در حكمين شرط است كه بالغ ، عاقل ، عادل بوده و به آنچه مقصود از برگزيدنشان مىباشد عالم و مطلع باشند اما اجتهاد در آنها معتبر نيست . قوله : اذا كان سائغا : ضمير در [ كان ] به شرط راجعست و مقصود از [ سائغ ] جائز است . قوله : و ان لم يرض به الزّوجان : ضمير در [ به ] به شرط راجع است . قوله : او ان لا يسافر بها : ضمير در [ لا يسافر ] به زوج و در [ بها ] به زوجه عود مىكند و مقصود از [ مسافرت ] گردش نبردنست نه انتقال از بلد زوجه به بلد ديگر . قوله : لم يلزم الوفاء به : ضمير در [ به ] به شرط غير سائغ راجع است . متن : و يلحق بذلك نظران : الأول في الأولاد و يلحق الولد بالزوج الدائم نكاحه بالدخول