نكند بلكه صرفا پاره‌اى از شب را نزد وى توقف نمود مقدار منقضى را نبايد براى صاحبش قضاء كند . قوله : و يجوز عيادتها فى مرضها : ضميرهاى مؤنث به [ الضرّة ] راجع مىباشند . قوله : لكن يقضى لو استوعب الليلة : ضمير در [ يقضى ] و [ استوعب ] به زوج راجعست و معناى تحت اللفظى عبارت چنين مىشود : ولى شوهر اگر باتمام برساند شب را نزد همسرى كه به زيارتش رفته قضاى آن را بايد بجاى آورد . قوله : لعدم ايصالها حقّها : اضافه كلمه [ ايصال ] به ضمير از باب اضافه مصدر به مفعول است و ضمير فاعلى آن به زوج و ضمير مفعولى به زوجه راجعست چنانچه ضمير مجرورى در [ حقّها ] نيز به زوجه راجع است . قوله : كما لو زار اجنبيّا : ضمير فاعلى در [ زار ] به زوج عود مىكند . قوله : لانّها ليست حقّها : ضمير در [ لانّها ] به [ الليله ] عود مىكند . قوله : فلا قضاء هنا : مشار اليه [ هنا ] مسئله عيادت مىباشد . متن : و الواجب في المبيت و المضاجعة و هي أن ينام معها قريبا منها عادة ، معطيا لها وجهه دائما ، أو أكثريا بحيث لا يعد هاجرا و إن لم يتلاصق الجسمان ، لا المواقعة فإنها لا تجب ، إلا في كل أربعة أشهر مرة كما سلف .