شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : شبى كه مرد بايد نزد زن بيتوته كند واجب فقط مضاجعت و همخوابگى است نه مواقعه و عمل نزديكى . شارح ( ره ) مىفرماين : مضاجعت عبارتست از آنكه مرد از نظر عرف نزديك بزن در يك بستر بخوابد بطوريكه دائما يا اكثر شب صورتش بجانب زن باشد به نحوى كه عرفا نگويند از وى دورى نموده اگر چه بدنشان با هم تماس نداشته باشد . و حاصل كلام آنكه در شب مبيت صرفا مضاجعه واجب بوده نه مواقعه زيرا عمل مواقعه صرفا هرچهار ماه يك بار بيشتر واجب نمىباشد چنانچه قبلا گذشت . قوله : ان ينام معها قريبا منها : ضمير فاعلى در [ ينام ] به زوج و در [ معها ] و [ منها ] به زوجه عود مىكند و كلمه [ من ] جارّه به معناى [ الى ] مىباشد . قوله : معطيا لها وجهه : ضمير در [ لها ] به زوجه و در [ وجهه ] به زوج راجعست . قوله : بحيث لا يعدّها هاجرا : ضمير نائب فاعلى در [ لا يعدّ ] به زوج عود مىكند . قوله : فانّها لا تجب : ضميرهاى مؤنث به مواقعه راجع است . متن : و لو جار في القسمة قضى واجبا لمن أخل بليلتها ، فلو قسم لكل واحدة من الأربع عشرا فوفى . من الزوجات