ناگفته نماند كه اينحكم در حق مقيم و حاضر مىباشد و اما مردى كه با زنان و همسرانش در سفر است عمود قسمت و مناط آن در حق وى وقت پياده شدن است به اين معنا كه اگر از ابتداء سفر تا مقصد چهار بار لازم است پياده شده و استراحت كنند و فرض اين باشد كه چهار همسر داشته و جملگى همراه وى مىباشند حكم آنست كه در هربار كه پياده مىشود نوبت يكى از زنانش بوده كه واجب است نزد او اقامت و استراحت نمايد اعم از آنكه در شب بوده يا در روز ، كم باشد يا زياد . قوله : فلمعاشه : يعنى معاش زوج ، اين عبارت كنايه است از عدم وجوب توقف در روز نزد همسرش . قوله : ان كان له معاش : ضمير در [ له ] بزوج عائد است . قوله : و من لا يتم عمله الا بالليل : ضمير در [ عمله ] به من موصوله راجع است . قوله : فينعكس قسمته : ضمير در [ قسمته ] به من لا يتم عمله راجعست . قوله : فتجب نهارا : ضمير در [ تجب ] بقسمت عائد است . قوله : مع صاحبتها : يعنى زنيكه صاحب آن شب مىباشد . قوله : لرواية ابراهيم الكرخى عن الصادق عليه السلام : روايت مشار اليها را مرحوم صاحب وسائل در ج 15 ص 84 به اين شرح نقل فرموده است : محمد بن على بن الحسن باسنادش از حسن بن محبوب از ابراهيم الكرخى قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السلام عن رجل له اربع نسوة فهو يبيت