على الاستحباب و الظاهر أن المراد بالصبيحة أول النهار بحيث يسمى صبيحة عرفا ، لا مجموع اليوم هذا كله في المقيم ، و أما المسافر الذي معه زوجاته فعماد القسمة في حقه وقت النزول ليلا كان أم نهارا ، كثيرا كان أم قليلا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : وجوب قسم صرفا اختصاص به شب دارد و اما روز لزوم و وجوبى نداشته بلكه براى تحصيل معاش مرد منظور شده مگر در پاسبان و نگهبان كه كارشان در شب است كه حكم در حقّ ايشان به عكس است . شارح ( ره ) مىفرماين : يعنى اين صنف از مردان حق القسم همسر در روز بر آنها واجب بوده و شب را براى كار و تهيه معاش قرار مىدهند . برخى از فقهاء فرموده‌اند : هرشبى كه اقامه مرد نزد زن واجب باشد صبح آن شب را بايد نزد وى توقف كند و دليل اينحكم روايت ابراهيم كرخى از مولانا الصادق عليه السلام است . ولى اين روايت اوّلا سندش صحيح نيست و بفرض تسليم سند لازم است حمل بر استحباب بشود . سپس مىفرماين : ظاهرا مقصود از كلمه [ صبيحة ] ابتداء روز بوده بطورى كه عرفا به آن اين لفظ اطلاق شود نه مجموع روز .