سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

226

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

است كه از هركدام بخواهد مىتواند شروع نمايد و بنابر قول مرحوم شيخ نيز بدون قرعه مرد مىتواند بهر كدام از زوجات ابتداء نمايد . قوله : ثم ان كانت واحدة : ضمير در [ كانت ] به زوجه راجع است . مؤلف گويد : طرح اينمسئله بنابر مبناى مرحوم شيخ طوسى مىباشد . قوله : و كذا لو كنّ اكثر : ضمير جمع مؤنث در [ كنّ ] به زوجات راجع است . قوله : و اعرض عنهن : ضمير مفرد در [ اعرض ] به زوج و ضمير جمع در [ عنهن ] به زوجات عود مىكند . قوله : و ان بات عند واحدة منهنّ : ضمير فاعلى در [ بات ] به زوج و ضمير جمع در [ منهنّ ] به زوجات راجع است . قوله : لزمه الباقيات مثلها : ضمير در [ لزمه ] به زوج و در [ مثلها ] به واحدة منهنّ عود مىكند . قوله : و على المشهور يجب مطلقا : ضمير فاعلى در [ يجب ] به قسم راجع بوده و مقصود از [ مطلقا ] اينستكه همسر يكى بوده يا متعدد باشد در متعدد نيز اعراض از آنها نموده يا با ايشان مباشر باشد . قوله : و حينئذ فان تعددن ابتدء بالقرعة : مقصود از [ حينئذ ] حين يجب مطلقا مىباشد و ضمير در [ تعددن ] به زوجات و در [ ابتدء ] به زوج عود مىكند . قوله : ثمّ ان كانتا اثنتين : ضمير در [ كانتا ] به زوجتان