سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

194

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

آن نمىتوان اين مرض را تشخيص داد . و امّا طرز تشخيص عيوب باطنه در زنان : بايد گفت اين عيوب يا باقرار خودشان ثابت شده يا چهار زن عادله به آن شهادت دهند بنابراين از شهادت چهار زن در عيوب مردان نمىتوان استفاده نمود اگرچه ممكنست بر آن مطّلع باشند چنانچه اگر مردى چهار زن عادله داشته باشد و آنها را بواسطه عنين بودن خود طلاق دهد حال اين چهار زن مىتوانند در محكمه قاضى شهادت به اين مرض بدهند ولى شرعا شهادتشان نافذ نبوده و عيب مذكور ثابت نمىشود . قوله : و مع قيام البيّنة به : ضمير در [ به ] به عيب راجع است . قوله : ان كان ظاهرا : ضمير در [ كان ] به عيب عود مىكند . قوله : يتوقف العلم به : ضمير در [ به ] به عيب خفى عود مىنمايد . قوله : اشترط فيهما : يعنى در شاهدين . قوله : مع ذلك : مشار اليه [ ذلك ] عدالت است . قوله : بحيث يقطعان بوجوده : ضمير تثنيه در [ يقطعان ] به شاهدين و در [ بوجوده ] به عيب راجعست . قوله : لا يعلمه غالبا غير صاحبه : ضمير منصوبى در [ لا يعلمه ] و ضمير مجرورى در [ صاحبه ] به عيب عود مىكند . قوله : و لا يطلع عليه الا من قبله : كلمه [ لا يطلع ] به صيغه مجهول بوده و ضمير در [ عليه ] به عيب عود كرده و در [ من قبله ]