منصوصا ، و في كلام آخرين أن الألفاظ الثلاثة مترادفة في كونها لحما ينبت في الفرج يمنع الوطء . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : عيوب در زن نه تا است كه موجب جواز فسخ نكاح مىگردند و اين نه تا عبارتند از : جنون ، جذام ، برص ، نابينائى ، زمين‌گيرى ، قرن در حالى كه استخوان باشد ، افضاء ، عفل و رتق . البته در دو عيب اخير اختلاف و نزاع است بين فقهاء . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ قرن ] به سكون راء و فتحه آن هردو قرائت شده است . و در ذيل [ عظما ] مىفرماين : يعنى [ قرن ] عبارتست از استخوانى در رحم زن كه مانع از دخول مىگردد چنانچه يكى از دو تفسيرى كه براى [ قرن ] شده همين معنا است يعنى آن را استخوانى شبيه به دندان دانسته‌اند كه در فرج زن درآمده باشد و از دخول مرد با وى مانع گردد ، بنابراين اگر اين مانع بجاى استخوان گوشت باشد اصطلاحا آن را عفل خوانند البته گاهى بر عفل نيز لفظ [ قرن ] را اطلاق نمايند و انشاء اللّه حكم عقل به زودى خواهد آمد . و در دنبال [ افضاء ] مىفرماين : تفسير آن قبلا گذشت . و در تعقيب [ العفل ] مىفرماين : كلمه [ عفل ] بفتح عين و فاء و آن عبارتست از خروج چيزى از قبل