سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

177

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : و هما لا يوجبان الخيار : ضمير [ هما ] به سلعة و ثقبة راجع است . قوله : و الظاهر انّ الشيخ فرضه : ضمير منصوبى در [ فرضه ] به حكم به ثبوت خيار مىباشد . قوله : على تقدير الاشتباه : يعنى بر فرضيكه خنثا ، خنثاى مشكل باشد كه زن يا مرد بودنش مشتبه باشد . قوله : لا الوضوح : يعنى نه اينكه خنثا واضح باشد و پس از اعمال علائم معلوم شود كه يا مرد است و يا زن . قوله : لانّه حكم فى الميراث : ضمير در [ لانّه ] و [ حكم ] به شيخ ( ره ) راجعست . قوله : اعطى نصف النصيبين : مقصود نصيب زوج بودن يا زوجه بودن مىباشد . مؤلف گويد : مثلا زن در فرض داشتن ولد هشت يك از تركه شوهرش را به ارث مىبرد و مرد نيز در همين فرض يعنى داشتن ولد از زن يك ربع مال او را به ارث مستحق ميگردد از اينرو مردى فوت كرد و سرمايه‌اش 16 تومان بود به زن وى 2 تومان ميدهند و اگر زن سرمايه‌اش 12 تومان بود و فوت كرد سه تومان از آن را به شوهرش مىدهند حال اگر در مثال اوّل يعنى فوت مرد همسرش خنثاى مشكل بود بفرموده شيخ ( ره ) ارثش به اين كيفيّت بوى داده مىشود : مىگوئيم اگر وى زن باشد سهمش عبارتست از نصف نصيب مرد به اضافه نصف نصيب زن ، بنابراين نصيب زن از 16 تومان سرمايه