شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : در دنباله تضعيف قول قيل مىگوئيم : اساسا چه بسا از دو امرى كه به آن اشاره شد يعنى نفرت و عار مىتوان منع نمود زيرا عضو زائد در اينجا بمنزله گوشت يا منفذ زيادى است كه صرف الوجود ايندو موجب نفرت و عار نشده بنابراين بفرضى كه عار و نفرت خيارآور باشند چون در فرض ما منتفى هستند لاجرم خيار نيز منتفى است و آنچه از ظاهر كلام شيخ طوسى عليه الرحمة استفاده مىشود آنست كه ايشان مسئله را در خنثاى مشكل فرض نموده نه خنثاى واضح چه آنكه ايشان در مبحث ميراث چنين حكم نموده‌اند : اگر خنثاى مشكل زوج يا زوجه بود پس از فوت همسرش مجموع نصف دو نصيب بوى داده مىشود . ولى از نظر ما اين فرموده شيخ ضعيف است يعنى تزويج با خنثاى مشكل را نمىتوان تصحيح نمود بنابراين حكم ارثى كه ايشان بر آن بناء فرموده‌اند بطريق اولى ضعيف و غير قابل استناد است . قوله : منع من الامرين : مقصود از [ امرين ] نفرت و عار مىباشد . قوله : لان الزائد هنا : مشار اليه [ هنا ] خنثاى واضح مىباشد . قوله : بمنزلة السلعة و الثقبة : يعنى اگر خنثاى واضح زن باشد داشتن آلت رجوليّت بمنزله وجود سلعه و گوشت اضافى است و اگر مرد باشد وجود آلت انوثيت همچون منفذى است در او .