شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : فصل هفتم مبحث عيوب و تدليس عيوبى كه در مرد بوده پنج‌تا است بشرح زير : جنون و ديوانگى ، خصاء ، جبّ ، عنين بودن و ابتلاء به مرض جذام بنابر قولى . شارح ( ره ) مىفرماين : ضمير [ هى ] در عبارت مصنف ( ره ) به عيوبى راجعست كه مجوّز فسخ نكاح به آن نحوى كه انشاء اللّه در آينده خواهيم گفت مىباشند . و سپس در ذيل [ فى الرّجل ] مىفرماين : عيوب مذكور لازم نيست كه در رجل يعنى مرد بالغ وجود داشته باشد تا بتوان بواسطه‌اش نكاح را فسخ نمود بلكه زوج چه بالغ بوده و چه نابالغ وقتى مبتلاء بيكى از عيوب نامبرده بود بر زن جايز است عقد نكاح را فسخ كند . و پس از آن در ذيل [ خصاء ] مىفرماين : ضبط اينكلمه با خاء مكسوره و الف ممدوده است به معناى كشيدن بيضتين است كه اين عارضه و عمل موجب جواز فسخ نكاح شده اگرچه مرد بعد از آن قادر بر وطى نيز باشد . و در دنبال [ جبّ ] مىفرماين : مقصود از آن قطع نمودن مجموع نره يا مقدارى كه باقيمانده‌اش به قدر حشفه نباشد .