قوله : صحّ : يعنى صح العقد . قوله : لانّهما يملكانه : ضميرهاى تثنيه به [ الذمّيان ] راجع بوده و ضمير مفرد منصوب در [ يملكانه ] به ما لا يملك راجعست . قوله : انتقل الى القيمة : ضمير در [ انتقل ] به ما لا يملك راجع است . قوله : عند مستحليه : ضمير مجرورى در [ مستحليه ] به ما لا يملك عود مىكند . قوله : لخروجه عن ملك المسلم : ضمير مجرورى در [ لخروجه ] به ما لا يملك راجعست . قوله : سواء كان عينا او مضمونا : ضمير در [ كان ] به ما لا يملك برمىگردد . مؤلف گويد : ذكر [ مضمون ] ردّ بر برخى از علماء اهل سنت است كه بين عين و كلّى فرق گذاشته و گفته‌اند : اگر مهر عين خارجى باشد پس از اسلام زن از شوهر استحقاق چيزى را ندارد چون حقش منحصر در عين بوده كه آن هم پس از اسلام باطل شده است و اگر مهر امر كلى و مضمون باشد بر شوهر لازمست كه مهر المثل بوى بپردازد . و ذكر [ عين ] ردّ بر كلام بعضى از فقهاء است كه در خصوص آن حكم به مهر المثل نموده‌اند و حاصل كلام آنكه در هيچيك از عين يا مضمون مهر المثل بذمّه شوهر نيامده بلكه در هردو فرض بايد قيمت مهر المسمّى را بپردازد .