سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
79
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
نقل نموده و در آن امام عليه السلام به كلمه [ لا ينبغى ] تعبير فرمودهاند و ظاهر اين كلمه دلالت بر كراهت دارد . مؤلف گويد : از جوابيكه مرحوم شارح ذكر فرموده و در طىّ آن ادله مورد استدلال [ قيل ] را تضعيف فرمودهاند اينطور استفاده مىشود كه غير از سه دليل مزبور قائل ياد شده دو دليل ديگر به اين شرح اقامه نموده : 4 - كسانى كه طول و خوف از عنت را شرط جواز ازدواج با كنيز قرار دادهاند از مفهوم شرط در آيه و روايت گذشته استفاده كردهاند در حالى كه دلالت مفهوم ضعيف بوده و از نظر اصوليّون حجت نمىباشد . 4 - شرط در موردى مفهوم دارد كه جارى مجراى اغلب نباشد و در غير اين صورت مفهوم براى آن نيست و در آيه شريفه چون غالب اينطور است كه مردان حرّ غير مستطيع وقتى از عنت خائف باشند با كنيزان ازدواج مىكنند لاجرم آيه در بيان اين امر است نه تقرير اشتراط تا مفهوم براى آن باشد . تضعيف كلام قيل در مقاله شارح ( ره ) شارح ( ره ) مىفرماين : تعام ادلهاى كه اينقائل به آن تمسك جسته ضعيف است : اما عموم آيات : جواب اينست كه آيه 25 از سوره نساء كه