او حرّة حلّلت جاريتها لاخيها ؟ قال : يحلّ له من ذلك ما احلّ له . قلت : فجاءت بولد ؟ قال : يلحق بالحرّ من ابويه . ( وسائل ج 14 ص 541 ) قوله : و لهذا يسرى العتق : مشار اليه [ هذا ] بناء الحرية على التغليب مىباشد . قوله : و الحرّ لا قيمة له : ضمير در [ له ] به [ الحرّ ] راجعست قوله : و يفكه ابوه : ضمير منصوبى در [ يفكه ] و ضمير مجرورى در [ ابوه ] به ولد راجعست . قوله : ان كان له مال : ضمير در [ له ] به [ ابوه ] راجعست قوله : و الا استسعى فى ثمنه : ضمير در [ استسعى ] و در [ ثمنه ] به ولد راجعست . قوله : و الاوّل اشهر : مقصود از [ اوّل ] حرّ بودن ولد مىباشد . متن : و لا بأس بوطء الأمة و في البيت آخر مميز أما غيره فلا يكره مطلقا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اشكالى ندارد كه با كنيز در حالى كه ديگرى در اطاق باشد همخواب شده و با او وطى نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ آخر ] شخصى است كه مميّز باشد اما غير مميّزبودنش موجب كراهت وطى نمىشود چه وطى با امه واقع شود و چه با غير امه