سپس مىفرماين : كلام در اينست كه اگر مولا بوسيدن را تحليل نمود آيا در تحليل آن لمس بشهوت داخل است يا داخل نيست . بايد گفت در دخول آن دو احتمال است : احتمال اوّل : آنكه بگوئيم داخل است زيرا قرينه حاليّه مقتضى است وقتى مولى حاضر شد ديگرى كنيزش را از روى شهوت ببوسد به لمس از روى شهوت نيز كه اجمالا بوسيدن مستلزم آن است راضى و خشنود مىباشد . احتمال دوّم : آنكه بگوئيم لمس بشهوت در تحليل بوسيدن داخل نيست زيرا اگرچه بوسيدن مستلزم لمس بشهوت است چه آنكه در وقت انجام اينفعل مسلّما جزئى از او با كنيز تماس پيدا خواهد نمود ولى بايد بگوئيم صرفا لمس همان موضع و عضوى كه بوسيدنش تحليل شده داخل است و خصوص همان لمسى كه لازمه بوسيدن است مورد تحليل مىباشد نه غير آن . بنابراين لمسى كه بوسيدن متوقف بر آنست و تحققش وابسته به آن مىباشد داخل بوده و غير آن داخل نيست و اقوى از نظر ما همين احتمال مىباشد . قوله : ما تناوله اللفظ : ضمير در [ تناوله ] به ماء موصوله راجع بوده و مقصود از [ لفظ ] لفظ تحليل مىباشد . قوله : و ما يشهد الحال بدخوله فيه : كلمه [ ما يشهد ] معطوفست به [ ما تناوله ] و ضمير در [ دخوله ] به ماء موصوله و در [ فيه ] به تحليل راجعست .