اتفاقا ، و أما اللمس فظاهر الأصحاب و صرح به جماعة منهم تحريمه فيهما مطلقا فيتعلق به الحكم مطلقا نعم يشترط كونهما بشهوة كما ورد في الأخبار و صرح به الأصحاب ، فلا عبرة بالنظر المتفق ، و لمس الطبيب ، و نحوهما و إن كانت العبارة مطلقة . [ تذكر راجع به نظر و لمس ] تذكر شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : براى تذكر مىگوئيم كه [ نظر ] و [ لمس ] را مقيد كرديم باينكه نظر و لمسى باشد كه بر غير مالك حلال نيست و بمطلق ايندو اكتفاء ننموديم و غرض ما از اين تقييد آن بود كه از نظر نمودن به صورت و دو كف بدون ريبه و شهوت احتراز نمائيم و بدينوسيله اعلام كنيم كه اين گونه از نظر مثلا موجب نشر حرمت يا كراهت نمىشود چنانچه اتفاق و اجماع اصحاب برآنست . اما لمس : ظاهر كلمات فقهاء بلكه تصريح برخى از ايشان آنست كه لمس در وجه و كفّين موجب نشر حرمت مىشود اعم از آنكه با شهوت بوده و يا بدون آن باشد . بنابراين حكم بحرمت يا كراهت به لمس تعلق گرفته بدون اين‌كه مقيد به [ لا يحلّ لغير المالك ] باشد . بلى : اينمقدار از قيد كه صدور نظر و وقوع لمس بايد از روى شهوت باشد از نظر ما لازم و واجب است چنانچه در اخبار وارد شده و اصحاب به آن تصريح فرموده‌اند . در نتيجه بايد گفت اعتبارى به [ نظر ] اتفاقى و لمس واقع از