الكاظم ( عليه السلام ) بنفي البأس عن ذلك ، بحمل النهي على الكراهة . شرح فارسى : [ مقصود از ملموسه و منظوره ] مرحوم مصنف مىفرماين : مكروه است بر پدر كه با زنيكه فرزندش وى را لمس نموده يا به وى نظر كرده ازدواج كند و همانطور بالعكس بر فرزند مكروه است كه با زنيكه پدرش او را لمس نموده يا نظر كرده تزويج نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ ملموسه ] و [ منظوره ] زنى است كه شخص او را لمس و نظر نموده به نحوى كه اين لمس و نظر بر غير مالك وطى حلال و مشروع نباشد اعم از آنكه مالك وطى بواسطه عقد نكاح مالك آن شده يا بواسطه ملك يمين بر آن تسلّط يافته باشد . و سپس در ذيل [ و بالعكس ] مىفرماين : مقصود اينست كه منظوره و ملموسه پدر بر فرزند حرامست . اما دليل بر حكم اوّل يعنى كراهت منظوره و ملموسه فرزند بر پدر . آنست كه در اين حكم جمع بين اخبارى است كه برخى از آنها دلالت بر تحريم داشته همچون صحيحه محمد بن بريع و غير آن و بعضى ديگر كه دال بر اباحه هستند نظير موثقه على بن يقطين از مولانا الكاظم عليه السلام كه حكم به نفى بأس از اين امر فرمودند و بقرينه آن تهى در صحيحه مزبور را بر كراهت حمل كرده‌اند . قوله : و تكره ملموسة الابن الخ : مقصود زنى است كه فرزند از روى شهوت و ريبه او را لمس يا بوى نظر نموده باشد . قوله : لا تحل لغير مالك الوطى : ضمير در [ لا تحل ] به كل واحد من اللمس و النظر راجع است . قوله : به عقد او ملك : جار و مجرور متعلقست به [ مالك الوطى ]