به متعه راجع است . قوله : و لكن يلحق به الولد : ضمير [ به ] به زوج راجع مىباشد . قوله : على تقدير ولادتها بعد وطئه : ضمير در [ ولادتها ] به زوجه و در [ وطئه ] به زوج عود مىكند . قوله : بحيث يمكن كونه منه : ضمير در [ كونه ] به ولد و در [ منه ] به زوج عود مىكند . قوله : لانّها فراش : ضمير در [ لانّها ] به زوجه راجعست . قوله : و هو مروى : ضمير [ هو ] به الحاق ولد بزوج راجع است . مؤلف گويد : مقصود از روايت مشار اليها دو روايتى است كه در ذيل نقل مىشوند : 1 - محمد بن الحسن باسنادش از حسين بن سعيد از نضر از عاصم بن حميد از محمد بن مسلم از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام فى حديث فى المتعة قال : قلت : ارأيت ان حبلت ؟ فقال : هو ولده . ( وسائل ج 14 ص 488 ) 2 - محمد بن يعقوب از على بن ابراهيم از پدرش و از عده‌اى اصحاب از سهل بن زياد از ابن ابى نجران و احمد بن محمد بن ابى نصر از عاصم بن حميد از محمد بن مسلم از ابى عبد اللّه عليه الصلاة و السلام قال : قلت أرايت ان حبلت ؟