قوله : بل مضمونها : يعنى مضمون روايت . قوله : و بدونه : يعنى و بدون اجل . قوله : و لا نزاع فيه : ضمير در [ فيه ] به [ مضمون ] عود مىكند و وجه عدم نزاع اينست كه متفق عليه و اجماعى همه فقهاء است كه عقد با مدت و زوجيّت موقت متعه بوده و عقد دائم مدّت در آن نمىباشد و اين امرى است غير از مسئله مورد نظر كه اگر مدّت را در عقد متعه نياوردند آيا عقد بدائم قلب شده يا باطل مىگردد . متن : و أما القول بأن العقد إن وقع بلفظ التزويج و النكاح انقلب دائما ، أو بلفظ التمتع بطل ، أو بأن ترك الأجل إن كان جهلا منهما ، أو من أحدهما ، أو نسيانا كذلك بطل ، و إن كان عمدا انقلب دائما فقد ظهر ضعفه مما ذكرناه فالقول بالبطلان مطلقا مع قصد التمتع الذي هو موضع النزاع أوجه . رأى سوم شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : برخى از فقهاء در اينمسئله تفصيل داده و رأى سوّمى را اختيار فرموده‌اند و حاصل آن اينستكه : اگر عقد مزبور بلفظ [ زوجت ] و [ انكحت ] واقع شده باشد به عقد دائم منقلب مىگردد و در صورتى كه از لفظ [ تمتّع ] در آن استفاده كرده باشند عقد باطلست . رأى چهارم بعضى ديگر تفصيل بنحو ديگر داده و رأى چهارمى را اتخاذ