سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

289

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : مع ارادة المعنى الآخر المبائن له : مقصود از [ معنى آخر ] متعه مىباشد و ضمير در [ له ] به [ احد معنييه ] راجعست متن : و هذا هو الأقوى ، و الرواية ليس فيها تصريح بأنهما أرادا المتعة و أخلا بالأجل ، بل مضمونها أن النكاح مع الأجل متعة ، و بدونه دائم و لا نزاع فيه . مختار شارح ( ره ) و مقاله ايشان شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : از نظر ما رأى دوّم يعنى بطلان عقد اقوى و متين‌تر است . و اما موثقه ابن بكير : بايد بگوئيم اين روايت بر مدعاى قائلين به انقلاب هرگز دلالت ندارد زيرا در آن هيچگونه صراحتى نيست باينكه متعاقدين اراده متعه نموده و چون اخلال بمدّت وارد كرده‌اند عقد به دائم منقلب مىشود بلكه مضمون اين روايت آنست كه نكاح با ذكر مدت متعه بوده و بدون مدت دائم مىباشد و بديهى است كه در اينمعنا احدى نزاع ندارد . قوله : و هذا هو الاقوى : مشار اليه [ هذا ] بطلان عقد مىباشد . قوله : و الرّواية ليس فيها : مقصود از روايت ، موثقه ابن بكير است . قوله : بانهما ارادا المتعه : ضمير در [ انّهما ] بمتعاقدين راجعست .