تنبيه مرحوم مصنف با اسقاط مهر يا مقدارى از آن در مقابل وقت ضايع شده اطلاق تقاص نمود ، اين اطلاق مجازى است زيرا اخلال زن به مدت و تضييع آن كافى است در سقوط آنچه مقابلش قرار دارد و پرواضح است اسقاط عوض را تقاص نخوانند مگر بعنايت مجاز . فرع ديگر اگر زن در اثناء مدّت متعه فوت شد يا پيش از دخول از دنيا رفت بطريق اولى مهريه‌اش ساقط نشده و همچون زنيكه در عقد دائم مرد است و پيش از استمتاع فوت شود مهريه‌اش بذمّه مرد ثابت بوده و بايد آن را به ورثه او بپردازد . قوله : باعتباره شئ : ضمير در [ باعتباره ] به منع لعذر راجع است . قوله : كالاختيارى : يعنى كالمنع الاختيارى . قوله : نظرا الى انّه فى مقابلة الاستمتاع : ضمير در [ انّه ] به مهر راجع است . قوله : و هو مشترك بين الاختيارى و الاضطرارى : ضمير [ هو ] به بودن مهر در مقابل استمتاع راجعست . قوله : و ضعفه ظاهر : ضمير در [ ضعفه ] به احتمال راجع است . قوله : و فى رواية عمر بن حنظله : روايت مزبور را مرحوم