نظر گرفتن آن با متّصف بودن مرد به تمام دين و كمال خلق شايسته نبوده و اين امر محل نظر و توجه افرادى كه صاحبان همت‌هاى عالى و بلند هستند نمىباشد . قوله : نعم هو شرطى فى وجوب الاجابة : ضمير [ هو ] به تمكن از نفقه راجعست . قوله : منها او من وليّها : ضميرهاى مؤنث به [ مرئة ] راجع است . قوله : فينبغى جبره بعد وجوب اجابته : ضمير مجرورى در [ جبره ] به ضرر عظيم و در [ اجابته ] به مرد فقير راجعست . قوله : و ان جازت او رجّحت : ضميرهاى مؤنث در هردو فعل به اجابت راجع است . قوله : مع تمام خلقه : يعنى خلق زوج . قوله : و كمال دينه : يعنى دين زوج . قوله : كما امر به النبى صلّى اللّه عليه و آله فى النكاح جويبر الخ : ضمير در [ به ] به نكاح با فقير راجعست . مؤلف گويد : اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 43 به اين شرح نقل مىكند : محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از احمد بن محمد بن عيسى از حسن بن محبوب از مالك بن عطيّه از ابى حمزة الثمالى ( حمزه ) فى حديث قال : كنت عند ابى جعفر عليه السلام فقال له رجل : انّى خطبت