اگر مرتد پيش از انقضاء عدّه باسلام برگردد نكاح ثابت بوده و در غير اين صورت فسخ و باطل مىشود . و اما دليل حكم بعدى كه مصنف فرمود يعنى عدم سقوط از مهر اينست كه فرض كلام در ارتداد بعد از دخول است و چون دخول از اسباب استقرار مهر مىباشد لاجرم ارتداد واقع بعد از آن سبب سقوط چيزى از آن نمىشود . قوله : انكان الارتداد من الزّوجة مطلقا : مقصود از [ مطلقا ] اينست كه ارتداد چه فطرى بوده و چه ملّى باشد . قوله : لاستقراره بالدخول : ضمير در [ لاستقراره ] به مهر راجع است . متن : و لو كان ارتداده عن فطرة بانت الزوجة في الحال إذ لا تقبل توبته بل يقتل و تخرج عنه أمواله بنفس الارتداد و تبين منه زوجته و تعتد عدة الوفاة . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر ارتداد شوهر فطرى بود بمجرّد حدوث آن زن از وى جدا مىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اينحكم آنست كه توبه مردى كه مرتد فطريست پذيرفته نمىشود بلكه وى را بايد بقتل رساند و از احكام اين نوع از ارتداد آنست كه بمجرّد حصول آن اموالش از سلطه او خارج شده و همسرش از وى جدا گشته و بايد از آن تاريخ عدّه وفات يعنى چهار ماه و ده روز بگيرد .