سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
191
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
است و ضمير مجرورى در آن به جميع المهر راجع است . قوله : و هو اقوى : ضمير [ هو ] بكلام قيل راجعست . قوله : و لو كان الارتداد منها : ضمير در [ منها ] به زوجه راجع است . قوله : فلا مهر لها : يعنى فلا مهر للزوجة . قوله : لانّ الفسخ جاء من قبلها : يعنى من قبل الزّوجة . متن : و لو كان الارتداد بعده أي بعد الدخول وقف انفساخ النكاح على انقضاء العدة إن كان الارتداد من الزوجة مطلقا ، أو من الزوج عن غير فطرة فإن رجع المرتد قبل انقضائها ثبت النكاح ، و إلا انفسخ . و لا يسقط شيء من المهر لاستقراره بالدخول . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و اگر ارتداد بعد از دخول و تماس شوهر با زن باشد منفسخ شدن نكاح موقوف است بگذشتن زمان عدّه و تمام شدن آن و از مهر چيزى اسقاط و كم نمىشود : شارح ( ره ) مىفرماين : حكم مزبور يعنى موقوف بودن انفساخ نكاح بر انقضاء عدّه در صورتى استكه ارتداد از جانب زوجه باشد كه در اينفرض بطور مطلق حكم همانست كه ذكر شد اعم از آنكه ارتداد زن فطرى بوده يا ملّى باشد ولى اگر ارتداد از مرد صورت بگيرد در صورتى حكم مزبور جارى استكه ارتداد ملّى باشد . قابل توجه است كه بگوئيم :