أما الصمم وحده فلا نص عليه بخصوصه يعتد به شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : روايت ابو بصير علاوه بر دلالت داشتنش بر حكم دلالت دارد كه هردو آفت يعنى صم و خرس معتبر است كه در زن باشد بنابراين اگر زن متّصف بيكى از ايندو باشد مقتضاى روايت و اصل اينست كه زن بر شوهر حرام نشود . ولى اكثر علماء يكى از دو وصف را بر ديگرى بواسطه حرف عطف يعنى كلمه [ او ] ربط داده‌اند و اين ربط مقتضى استكه بتوان بيكى از دو وصف اكتفاء نمود . مرحوم مصنف در اينجا بجاى [ او ] از واو استفاده كرده ولى [ واو ] نيز بر مدلول [ او ] دلالت دارد . و از اين مقالات كه بگذريم اصلا در دو روايت كلمه [ خرس ] به تنهائى وارد شده است فلذا اكتفاء به همين وصف به تنهائى قولى است پسنديده . اما اكتفاء نمودن بر [ صمم ] به تنهائى چون نصّ قابل اعتناء در خصوص آن وارد نشده لاجرم اكتفاء به آن مشكل است . قوله : و دلّت الرواية ايضا الخ : وجه دلالت اينست كه در آن ايندو وصف بدون عاطف ذكر شده‌اند و كلمه [ ايضا ] اشاره است باينكه روايت مذكور علاوه بر دلالت داشتن و افاده نمودنش حكم مزبور را بر نكته‌اى كه ذكر شد نيز دلالت دارد . قوله : فلو اتصفت باحدهما خاصة : ضمير در [ اتصفت ] به زوجه و در [ احدهما ] به صمم و خرس راجعست .