مقصود از [ سه بار طلاق ] سه بارى استكه بين آنها دو رجوع واقع شده باشد . ناگفته نماند در اينحكم فرقى بين انواع طلاق نيست يعنى مطلّق وقتى همسر آزاد خويش را سه بار طلاق دهد بهرنوع طلاقى كه باشد بدون محلّل ديگر بر وى حلال نيست . سپس در ذيل [ و ان كان المطلق عبدا ] مىفرماين : وجه اينحكم آنست كه در عدد طلاق‌ها از نظر ما يعنى علماء اماميّه اعتبار بجانب زوجه بوده و وى ملاك و مناط است بنابراين سه بار كه زوجه حرّه طلاق داده شد بر شوهرش حرام شده اگرچه مطلّق عبد باشد مگر آنكه محلّل واسطه شود . مؤلف گويد : مقصود از محلّل اينست كه زن پس از طلاق سوم و انقضاء عده با مرد ديگر ازدواج دائم نموده و شوهر با وى همبستر شود و سپس او را طلاق دهد كه در اين صورت بعد از انقضاء عده مىتواند با شوهر اول ازدواج نمايد . اصطلاحا شوهر دوّمى را كه با زن ازدواج نموده محلل گويند . قوله : يتخلّلها رجعتان : ضمير منصوبى در [ يتخللها ] به [ طلقات ] راجع است . قوله : اىّ انواع الطلاق كان : كلمه [ اىّ ] منصوبست تا خبر مقدّم براى [ كان ] باشد و ضمير مستتر در [ كان ] به [ طلاق ] راجع است . متن : و لا تحل الأمة المطلقة اثنتين كذلك إلا بالمحلل