سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
120
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
است به [ المحرم ] . قوله : بعد افساده و قبله : ضمير مجرور در [ افساده ] به عمل و در [ قبله ] به افساد عود مىكند . قوله : على انثى : جار و مجرور ، متعلقست به [ عقد ] . قوله : عالما بالتحريم : كلمه [ عالما ] منصوب است تا حال باشد از [ المحرم ] . قوله : حرمت ابدا بالعقد : ضمير در [ حرمت ] به انثى راجع بوده و كلمه [ با ] در [ بالعقد ] به معناى سببيّت است . قوله : و ان لم يدخل : ضمير مستتر فاعلى به [ المحرم ] راجع است . قوله : و ان جهل التحريم : ضمير مستتر فاعلى در [ جهل ] به [ المحرم ] عود مىكند . قوله : لم تحرم : ضمير مستتر به [ انثى ] عود مىكند . قوله : و ان دخل بها : كلمه [ ان ] وصليه بوده و ضمير فاعلى در [ دخل ] به [ المحرم ] و ضمير در [ بها ] به [ انثى ] راجعست . قوله : لكن يقع عقده فاسدا : ضمير در [ عقده ] به [ المحرم ] راجع مىباشد . قوله : فله العود اليه : ضمير در [ فله ] به [ المحرم ] و در [ اليه ] به عقد عود مىنمايد . قوله : بعد الاحلال : يعنى بعد از محلّ شدن و خروج از احرام . قوله : هذا هو المشهور : مشار اليه [ هذا ] تفصيل مذكور