سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

365

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

است از شير ولد زنا . و مقصود حضرت عليه السلام از [ ولد زنا ] همان است كه ذكر شد يعنى زن شيرده مولودش از زنا حاصل شده و شير موجود در سينه - هايش ناشى از فجور و زنا باشد نه آنكه خود زن مرضعه زنازاده بوده و شير دادن وى را امام عليه السلام نهى كرده باشند بدليل آنكه در ذيل روايت امام عليه السلام مىفرماين : بأس و اشكالى ديده نمىشود به شير دادن ولدى را كه از زنا به دنيا آمده و تغذيه نمودنش از شير حاصل از زنا مشروط به اينكه مولاى كنيز و جاريه‌اى كه زنا داده است زانى را عفو نموده و او را حلال نمايد . قوله : و يكره ان يسترضع من ولادتها : كلمه [ يسترضع ] به صيغه مجهول بوده و [ من موصوله ] نائب فاعل آن است و مقصود از [ موصول ] زنى است كه مرتكب عمل نامشروع و زنا شده و در نتيجه مولودش از اينطريق متولد گشته است و مرحوم شارح براى توضيح عبارت متن مىفرماين : مقصود از [ من ولادتها ] زنى است كه شير از او صادر مىشود و حاصل مراد آنست كه : مكروه است براى استرضاع زنى را انتخاب كنند كه ولادتش يعنى مولود و فرزندش از زنا بهمرسيده . مؤلف گويد : مرحوم شارح در كتاب مسالك مىفرماين : المراد بها من زنت فولد من زناها المولود الذى يرضع من لبنه