فانّه يكره استرضاعها ولدا غيره سواء كانت حرّة او امة و سواء كان المسترضع مولاها ام غيره و سواء سامحها مولاها فيما وقع منها من الزّنا وقت الاسترضاع ام لا . يعنى : مراد و مقصود از [ من ولادتها عن زنا ] زنى است كه مرتكب زنا شده پس از زنا مولودى بهمرسيده كه از شير حاصل و ناشى از زنا تغذيه مىكند ، در چنين موردى مكروه است كه وى را براى شير دادن غير ولدش از اطفال ديگر استرضاع نموده و براى شير دادن انتخاب كنند اعم از آنكه زن يادشده آزاد بوده يا كنيز باشد و نيز تفاوتى نيست بين اينكه طلب‌كننده براى دادن شير مولا و آقاى كنيز بوده يا ديگرى باشد چنانچه فرقى در حكم يادشده نمىباشد بين اينكه آقا و مولاى كنيز از عمل نامشروع كنيز صرفنظر نموده و در آن مسامحه نمايد يا در وقت استرضاع مسامحه نكرده و مرديكه با كنيزش عمل فجور را انجام داده مؤاخذه نمايد . مؤلف گويد : عبارت مرحوم شارح را در كتاب مسالك به اين منظور در اينجا نقل نموديم كه قارئين و مطالعه‌كنندگان يقين پيدا كنند مقصود از عبارت متن همان معنائى است كه در ترجمه و شرح آورديم چه آنكه حقير خود ديده‌ام كه برخى از اساتيد و مدرّسين اين كتاب شريف عبارت [ يسترضع من ولادتها عن زنا ] را اينطور معنا نموده و ميكنند : كراهت دارد زنى كه تولّدش ناشى از زنا است براى دادن شير انتخاب كنند . البته حكم در استرضاع زنيكه زنازاده باشد همين است ولى