حضرتش عليه السلام آن را به ديگرى نسبت بدهند بلكه بايد به آن حكم كرده بدون نسبت به غير و نيز اعراض حضرت از بيان آن و جواب به سائل در مرتبه دوم نيز مشعر است كه حضرت در مقام تقيّه بوده و همان مقدارى كه در صدر بيان فرموده و به طرز بديعى و لطيفى جواب سائل را داده‌اند محمول بر تقيّه بوده است . در نتيجه بايد گفت چون ادله طرفين ضعيف و غير قابل استناد است لاجرم استدلال طرفين ساقط مىباشد و تنها دليلى كه باقى مىماند صحيحه عبد اللّه بن رئاب از مولانا الصادق عليه السلام است : وى مىگويد : محضر شريف امام عليه السلام عرض نمودم : از رضاع چه مقدار موجب نشر حرمت مىشود ؟ حضرت عليه السلام فرمودند : مقدارى كه سبب روئيدن گوشت و استحكام استخوان شود . عرض كردم ده بار محرّم مىباشد ؟ فرمودند : خير زيرا اين مقدار از رضاع موجب روئيدن گوشت و استحكام استخوان نمىشود . بنابراين نشر حرمت به ده بار بنص اين حديث شريف منتفى مىشود و در بين باقى نمىماند مگر اين قول كه نشر حرمت صرفا به پانزده مرتبه حاصل مىشود . البته در اين حديث عدد پانزده مرتبه ذكر نشده بلكه صرفا عدد ده نفى گشته است ولى معذلك مىگوئيم چون در مسئله دو