پس از پيدايش حمل و فراغت از آن نسب تنها براى هند ثابت است يعنى فرزند متولدشده نسبت به زيد ولد الزّنا بوده و نسبت به هند ولد شرعى است ازاينرو اگر طفل ديگر نيز تنها فرزند رضاعى هند شده و از زيد اجنبى محض مىباشد . قوله : به شرط كونه عن نكاح : ضمير مجرورى در [ كونه ] به رضاع راجعست . و مقصود از [ نكاح ] وطى صحيح شرعى مىباشد . مرحوم شارح در كتاب مسالك در ذيل قول محقق ( ره ) كه فرموده و فى نكاح الشبهة تردد اشبهه تنزيله على النكاح الصحيح : مىفرماين : اجمع علمائنا على انّه يشترط فى اللبن المحرم فى الرضاع ان يكون من امرأة عن نكاح و المراد به هنا الوطى ، فيندرج فيه الوطى بالعقد دائما او متعة و ملك يمين و ما فى معناه . يعنى : علماء شيعه اتفاق دارند بر اينكه شرط است در شيرى كه موجب حرمت در باب رضاع مىشود آنكه از زنى خورده شود كه شيرش از نكاح بهمرسيده باشد . و مراد از نكاح در اينجا وطى و جماع است ازاينرو در آن وطى ناشى از عقد دائمى يا منقطع و ملك يمين و آنچه در معناى آن است همچون تحليل مندرج و داخل مىباشد . قوله : و شبهة على اصح القولين : در وطى ناشى از شبهه دو قول است : مشهور از علماء شير حاصل از آن را موجب نشر حرمت دانسته