قوله : و بنات كل ذكر ارضعته امك : ضمير منصوبى در [ ارضعته ] به [ كل ذكر ] راجع است . متن : و إنما يحرم الرضاع ( به شرط كونه عن نكاح ) دواما و متعة و ملك يمين و شبهه على أصح القولين مع ثبوتها ، من الطرفين ، و إلا ثبت الحكم في حق من ثبت له النسب ، مبحث شرايط تحريم رضاع شرح فارسى مرحوم مصنف مىفرماين : رضاع در صورتى موجب نشر حرمت مىشود كه در آن شرائطى مراعات شود : شرط اول شرط اول آنست كه شير از نكاح بهمرسيده باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : اعم از آنكه نكاح دائمى بوده يا متعه و ملك يمين باشد . و بنا بر اصح قولين در اين مسئله اگر منشأ حصولش وطى بشبهه نيز باشد در احكام مترتبه كافى است مشروط باينكه شبهه از هردو طرف بوده و زن و مرد هردو وطى را صحيح پندارند و در غير اين صورت اگر يكى بفساد وطى آگاه و تنها طرف ديگر توهم مىنمود كه وطى صحيح و مشروع است در صورت حصول آن و تحقق شير و وقوع رضاع صرفا احكام رضاع در حق آنكس كه نسب شرع برايش ثابتست مترتب مىگردد .