روايت مزبور را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 62 به اين شرح نقل نموده : محمد بن يعقوب از على بن ابراهيم از پدرش از نوفلى از سكونى از مولانا الصادق عليه السلام قال : زفّوا عرائسكم ليلا و اطعموا ضحى . متن : ( و يضع يده على ناصيتها ) و هي ما بين نزعتيها من مقدم رأسها عند دخولها عليه ، و ليقل : " اللهم على كتابك تزوجتها ، و في أمانتك أخذتها ، و بكلماتك استحللت فرجها ، فإن قضيت في رحمها شيئا فاجعله مسلما سويا ، و لا تجعله شرك شيطان " شرح فارسى مرحوم مصنف مىفرماين : 15 - مستحب است مرد دست بر ناصيه زن بگذارد . شارح ( ره ) مىفرماين : ناصيه عبارتست از قسمت جلو سر كه بين دو نزعه قرار گرفته . منظور اين است كه در وقتى كه زن بر مرد داخل شده و بحجله وارد مىشود مرد مبادرت به اين عمل نمايد و سزاوار است در اينحال دعاء ذيل را مرد بخواند : اللّهم على كتابت تزوّجتها ( بار خدايا بر طبق كتاب تو اين مخدرّه را تزويج نمودم ) . و فى امانتك اخذتها ( و در امانت تو اخذ نمودم ) . و بكلماتك استحلك فرجها ( و بواسطه الفاظ و كلماتى كه مقرّر فرمودى استمتاع از فرج او را بر خود حلال نمودم ) . فان قضيت لى فى رحمها شيئا فاجعله مسلما سويا و لا تجعله