سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

222

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : و كونه خلاف الاصل : ضمير در [ كونه ] به حكم مذكور در نص راجع است . قوله : فيقتصر فيه على مورده : ضمير در [ فيه ] به حكم و در [ مورده ] به نصّ عود مىكند . قوله : و من اشتراك المقتضى : بيان تعدّى از مورد نصّ است . قوله : و الاوّل اقوى : مقصود از [ الاول ] احتمال عدم تعدّى است . قوله : فيقدم بيّنتها : ضمير مؤنث به بيّنه مدعيه راجع است اعم از آنكه دختر بوده يا مادر او باشد . قوله : مع انفرادها : ضمير مؤنث به بيّنه مدعيه عود مىكند . قوله : او اطلاقها : يعنى اطلاق بيّنه مدعيه . قوله : او سبق تاريخها : يعنى تاريخ بيّنه مدعيه . قوله : و مع عدمها : يعنى نبودن بيّنه براى هيچكدام . قوله : يحلف هو : ضمير [ هو ] بمرد راجعست . قوله : لانّه منكر : ضمير در [ لانه ] بمرد عود مىكند . متن : ( الرابعة : لو اشترى العبد زوجته لسيده فالنكاح باق ) فإن شراءها لسيده ليس مانعا منه [ مسئله چهارم راجع به حكم عبدى همسرش را كه كنيز ديگرى است براى مولاى خود بخرد ] مسئله چهارم شرح فارسى مرحوم مصنف مىفرماين :