قوله : و يشكل بجواز وقوعه : ضمير نائب فاعلى در [ يشكل ] به لزوم قسم بنحو قطع و بتّ راجعست و ضمير در [ وقوعه ] به عقد مرد با خواهر مدعيه عود مىكند . قوله : مع عدم اطلاعها : ضمير مؤنث در [ اطلاعها ] به مدعيه راجعست . قوله : فلا يمكنها القطع بعدمه : ضمير مؤنث در [ يمكنها ] به مدعيه و در [ بعدمه ] به عقد مرد با خواهر وى عود مىكند . قوله : و بانّ اليمين هنا : اشاره است بدليل دوّم براى اشكال . قوله : فيكفى فيه حلفها على نفى علمها : ضمير در [ فيه ] به نفى فعل الغير راجع است و ضميرهاى مؤنث در [ حلفها ] و [ علمها ] به مدعيه راجع است . قوله : بوقوع عقد اختها : ضمير در [ اختها ] بمدعيه عود مىكند . قوله : سابقا على عقدها : يعنى عقد مدعيه . متن : ( و ) وجه حلفه مع بينته على نفي عقده على المدعية : ( جواز صدق ) ( بينته ) بالعقد على الأخت ( مع تقدم عقده على من ادعته ) و البينة لا تعلم بالحال فيحلف على نفيه لرفع الاحتمال . وجه وجوب قسم بر مرد با داشتن شاهد و بينه شرح فارسى مرحوم مصنف مىفرماين :