معها و حلف المدعيه معها مىباشد . قوله : و المراد به : يعنى مراد به [ آخذ ] . قوله : المدعى به : ضمير در [ به ] به حق راجع بوده و كلمه [ المدعى به ] صفت براى [ الحق ] مىباشد . قوله : و هو من حكم به ببيّنته : ضمير [ هو ] به آخذ الحق راجع بوده و ضمير در [ له ] و [ ببيّنته ] به [ من موصوله ] راجعست . قوله : و هو قريب من [ الآخر ] : ضمير [ هو ] به [ آخذ ] راجع است . متن : و إنما حكم باليمين مع البينة ، ( لجواز صدق البينة ) الشاهدة لها بالعقد ( مع تقدم عقده على من ادعاها ) و البينة لم تطلع عليه فلا بد من تحليفها لينتفي الاحتمال ، وجه وجوب قسم بر مدعيه با داشتن شاهد و بينه شرح فارسى مرحوم مصنف مىفرماين : اينكه گفتم زن مدعيه با داشتن بيّنه ملزم است كه قسم بخورد وجهش اين است كه ممكن است بيّنه در شهادتش صادق باشد ولى عقد مرد بر زنيكه ادعاى همسرى با وى را دارد بر عقد صاحب بيّنه مقدم باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مثلا : اگر زن مدعيه شاهد آورد كه مرد همسر وى است نه خواهرش در اينجا چنانچه گفته شد علاوه بر شاهد زن بايد قسم نيز