سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

203

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

بخورد زيرا ممكنست شاهد در شهادتش صادق باشد به اين معنا كه مرد واقعا زن مدعيه را به تزويج خود درآورده و در خارج عقد نكاح با او خوانده باشد ولى احتمال دارد قبل از اين نكاح مرد با خواهر وى ازدواج كرده و مدعيه از آن اطلاع داشته ولى شهود از آن بىخبر باشند ازاينرو براى نفى چنين احتمالى بناچار زن مدعيه را مكلّف به خوردن قسم مىنمايند . قوله : الشاهدة لها بالعقد : ضمير در [ لها ] بزن مدعيه راجع است و ترجمه عبارت شارح با مزج بمتن چنين مىشود : ممكنست بيّنه‌اى كه شهادت بنفع مدعيه داده و او را معقوده مرد خوانده‌اند صادق باشند . قوله : مع تقدّم عقده على من ادعاها : ضمير در [ عقده ] به مرد راجع بوده و مقصود از [ من موصوله ] خواهر مدعيه مىباشد و ضمير فاعلى در [ ادعاها ] به مرد و ضمير مفعولى آن به [ من موصوله ] عائد است و تأنيث ضمير به اعتبار اينست كه مقصود از [ من موصوله ] خواهر مدعيّه است . قوله : و البيّنة لم تطلع عليه : ضمير در [ عليه ] به تقدم عقدة راجع است . قوله : من تحليفها : ضمير مؤنث در [ تحليفها ] بمدعيه راجع است . متن : و ليس حلفها على إثبات عقدها تأكيدا للبينة ، لأن ذلك لا يدفع الاحتمال ، و إنما حلفها على نفي عقد أختها و هل تحلف على البت ، أو على نفي العلم به ؟