سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
187
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
شدن زوج دوم با وى به عقد اول عالم بوده طبق اين ادعا از زوج دومى مهر طلبكار نيست زيرا به گمان خودش بغى و زناكار است و براى عمل زنا مهريهاى نمىباشد . و اگر ادعاء كند كه پس از اتمام عمل زناشوئى به عقد اول متذكّر و مطّلع شده در اين فرض از زوج دوم مهر المثل طلبكار است چه آنكه اين وطى با فرضى كه ذكر شد از مصاديق وطى بشبهه مىباشد بنابراين اگر يكى از زوجين ( زن و زوج دوم ) فوت شد در صورتى كه زوج باشد زوجه از وى ارث نمىبرد و اما در صورت عكس و فوت شدن زوجه ، زوج از او ارث مىبرد . تبصره اگر زن فوت شود مسلّما زوج دوم از ماترك وى سهم خود را كه نصف يا ربع باشد مىبرد حال پس از دادن سهم وى و زياد آمدن ماترك آيا زوج اول نيز سهم خود بعنوان ارث مىبرد يا به او ارث نمىدهند بايد گفت در اينجا دو احتمال است : احتمال اول احتمال اول آنست كه زوج اول نيز از وى ارث مىبرد و دليل اين احتمال آنست كه : زن وقتى به عقد اول اقرار نمود ، اين اقرار بر عليه وى نافذ بوده و لازم است كه بمقتضايش عمل شود و يكى از مقتضيات آن اين استكه مدعى زوج او بوده و پس از فوت زن بايد از وى ارث ببرد و توهّم