الأخذ أي تسلم البيع ، لا الأخذ بالشفعة القولي فإنه متقدم على تسليم الثمن مراعاة للفورية . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ق : از احكام شفعه آنكه واجب است ابتداء شفيع ثمن را به مشترى تسليم كرده و سپس اخذ بشفعه نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : وجه وجوب تسليم ثمن در ابتداء اينست كه چون شفيع به قهر و اجبار مشترى را بر استرداد شقص وادار مىكند لاجرم بجبران اين اجبار و به تلافى آن شارع مقدس وى را مكلّف نموده كه ابتداء ثمن را تسليم نموده و پس از آن اخذ بشفعه كند . سپس مىفرماين : مقصود از كلمه [ اخذ ] در عبارت متن اخذ بشفعه يعنى تسلّم و قبض مبيع است نه اخذ بشفه قولى و گفتن [ اخذت بالشفعة ] چه آنكه القاء اين لفظ قبل از تسليم ثمن به مشترى بايد باشد تا بدين وسيله رعايت فورّيت كه در اين مورد معتبر است شده باشد . قوله : يجب تسليم الثمن اولا : يعنى يجب تسليم الثمن على الشفيع الى المشترى . قوله : جبرا لقهر المشترى : كلمه [ جبرا ] منصوب است تا مفعول له براى [ يجب ] باشد و معناى تحتب اللفظى آن چنينست : به جهت اينكه جبران و تلافى باشد در مقابل مجبور كردن مشترى بر تسليم شقص . قوله : اى تسلّم المبيع : يعنى مقصود مرحوم مصنف از