قوله : درك الشقص : مقصود از [ درك ] بفتح دال وراء ضمان و تبعه مىباشد . قوله : لو ظهر مستحقا : ضمير در [ ظهر ] به شقص راجع است . قوله : عليه : يعنى بر مشترى . قوله : فيرجع عليه : ضمير مستتر در [ فيرجع ] به شفيع و در [ عليه ] به مشترى عود مىكند . قوله : و بما اغترمه لو اخذه المالك : ضمير مستتر فاعلى در [ اغترمه ] به شفيع و ضمير مفعولى به [ ماء موصوله ] راجع بوده و ضمير مفعولى در [ اخذه ] به [ ما اغترمه ] عود مىكند . قوله : و لا فرق فى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] ثبوت ضمان بر مشترى مىباشد . قوله : بين كونه فى يد المشترى و يد البايع : ضمير در [ كونه ] به شقص عائد است . قوله : بان لم يكن اقبضه : ضمير مستتر در [ اقبضه ] به بايع و ضمير منصوبى آن به مشترى راجعست . قوله : لكن هنا : مقصود از [ هنا ] صورتى است كه بايع شقص را به قبض مشترى نداده باشد . قوله : قبضه منه : ضمير مجرورى در [ قبضه ] به شقص و در [ منه ] به بايع راجعست . قوله : بل يكلّف الشفيع الاخذ منه : ضمير در [ منه ] به بايع راجعست .