استفاده نمود و مبيع را به خود بازگردانيد لازمست همان ثمنى را كه از كيسه مشترى بيرون رفته يعنى قيمت روز عقد را بوى بپردازد . البته بر شفيع لازمست همان ثمنى را كه مشترى ببايع داده به او بپردازد ولى چون اين امر ممكن نيست همان طوريكه در دليل مانعين از شفعه گذشت لاجرم قيمت آن در روز ياد شده را بايد بپردازد . ولى بعضى از فقهاء فموده‌اند : بر شفيع واجب است قيمت اعلاى از وقت وقوع قد تا زمان پرداخت قيمت را به مشترى بدهد همانطوريكه حكم در غاصب چنين مىباشد . ولى اين كلام از نظر ما ضعيف و غير قابل اعتماد است بلكه حق همان است كه مصنف ( ره ) در متن فرمود يعنى قيمت روز عقد واجب مىباشد به همان دليلى كه گذشت . قوله : ثم ان كان الثمن مثليا : مثل گندم و جو ، چه آنكه مقصود از [ مثلى ] آنست كه تمام اجزائش از نظر قيمت با هم مساوى باشند . قوله : فعليه مثله : ضمير در [ عليه ] به شفيع و در [ مثله ] به ثمن عود مىكند . قوله : و ان كان قيميا فقيمته : ضمير در [ كان ] به ثمن راجع بوده و ضمير در [ قيمته ] نيز همينطور مىباشد . قوله : و قيل لا شفعة : قائل اين قول مرحوم ابن حمزه و علامه در مختلف و طبرسى مىباشد .