قوله : يقتضى عدمه : صمير در [ عدمه ] به اشتراط راجع است . قوله : نعم لو بيعا منفردين : ضمير در [ بيعا ] به مجاز و شرب راجع بوده و مقصود از [ منفردين ] عدم انضمام با اصل مىباشد قوله : اعتبر قبولهما كالاصل : ضمير در [ قبولهما ] بمجاز و شرب راجع مىباشد . و مقصود از [ كالاصل ] اين است كه اگر اصل را بدون انضمام با ايندو بخواهند بفروشند شرط است كه قابليّت براى انقسام در آن وجود داشته باشد . متن : و يشترط قدرة الشفيع على الثمن ، و بذله للمشتري ، فلا شفعة للعاجز ، و لا للممتنع مع قدرته ، و المماطل ، و يرجع في العجز إلى اعترافه ، لا إلى حاله ، لإمكان استدانته ، و لا يجب على المشتري قبول الرهن ، و الضامن ، و العوض ، و إسلامه إذا كان المشتري مسلما فلا شفعة لكافر مطلقا على مسلم . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ه : شرط است كه شفيع ( شفعه كننده ) بر پرداخت ثمن قادر و نيز در جائى كه مشترى مسلمان بوده وى نيز حتما مسلمان باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : و علاوه بر اين شرط است كه ثمن را به مشترى بذل و اعطاء نيز بكند . در نتيجه شريكى كه از پرداختن ثمن حصه فروخته شده عاجز است حق شفعه نمودن ندارد چنانچه قادرى كه از پرداختن آن