سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
305
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : و موضوعها : يعنى و موضوع شفعه . قوله : المال الذى تثبت فيه على تقدير بيعه : ضمير مستتر در [ تثبت ] به شفعه و در [ فيه ] و [ بيعه ] بمال راجعست . قوله : اذا بيع منضمّا الى مغرسه : ضمير مستتر در [ بيع ] و [ مغرسه ] به شجر راجعست و مقصود از [ مغرس ] زمينى استكه درخت در آن كاشته شده . قوله : و مثله : يعنى و مثل شجر مىباشد . و مقصود از [ تماثل ] بناء با شجر ، تماثل در حكم و شرط است . قوله : فلو اشتركت غرفة : مقصود از غرفه اطاق فوقانى است . قوله : دون قرارها : ضمير مؤنث بغرفه راجعست . و مقصود از [ قرار ] زمينى استكه اطاق روى آن ساخته شده . قوله : فلا شفعة فيها : ضمير مؤنث بغرفه راجعست . قوله : و ان انضمت الى ارض غيره : ضمير مستتر در [ انضمت ] به غرفه و در [ غيره ] به قرار راجعست و كلمه [ غيره ] صفت براى [ ارض ] مىباشد . قوله : كالشجر اذا ضمّ الى غير مغرسه : ضمير مستتر در [ ضم ] و ضمير مجرورى در [ مغرسه ] به شجر عائد مىباشند . متن : و في اشتراط إمكان قسمته قولان أجودهما اشتراطه ، لأصالة عدم ثبوتها في محل النزاع ، و عليه شواهد من الأخبار ، لكن في طريقها ضعف و من لم يشترط نظر إلى عموم أدلة ثبوتها ، مع ضعف المخصص ، و على الأول فلا شفعة في