سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
304
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
بيعه : ما لا ينقل كالأرض و الشجر إذا بيع منضما إلى مغرسه ، لا منفردا . و مثله البناء ، فلو اشتركت غرفة بين اثنين دون قرارها فلا شفعة فيها ، و إن انضمت إلى أرض غيره كالشجر إذا انضم إلى غير مغرسه . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ب : موضوع شفعه شيئى است كه قابل نقل نباشد همچون : زمين و درخت . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ موضوع ] مالى است كه بفرض فروختنش شفعه در آن ثابت مىشود كه به فتواى مشهور از فقهاء طبق فرموده مصنف ( ره ) لازم است از اموال غير منقوله باشد نظير زمين و درخت مشروط به اينكه درخت را با مغرس يعنى زمينى كه در آن قرار گرفته بفروشند نه منفرد و به تنهائى . سپس مىفرماين : و مثل شجر است از نظر حكم بناء و ساختمان يعنى اگر آن را با زمين و سطحى كه ساختمان در آن قرار گرفته بفروشند شفعه در آن ثابت مىشود . بنابراين اگر غرفهاى كه بين دو نفر مشترك است بدون اينكه زمين آن را مالك باشند در صورتى كه يكى از دو شريك حصه و سهم خود را فروخت براى ديگرى شفعه ثابت نمىشود اگرچه با زمينى غير از زمين مستقر در آن ضممه شود همانطوريكه اگر درخت را با زمينى غير از زمين خودش ضميمه و همراه كنند شفعه در آن نمىآيد .