سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

282

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : لانها بزعمها زوجة : ضمير در [ ] لانهاو [ بزعمها ] به مرئة راجعست . قوله : بخلاف ما اذا لم تكن عالمة به حال : ضمير مستتر در [ لم تكن ] به مرءة راجع بوده و مقصود از حال ، حال وكالت است كه نداند واقعا وى وكيل بوده يا نبوده است . متن : و لو امتنع من الطلاق حينئذ لم يجبر عليه ، لانتفاء النكاح ظاهرا و حينئذ ففي تسلطها على الفسخ دفعا للضرر ، أو تسلط الحاكم عليه أو على الطلاق ، أو بقاؤها كذلك حتى يطلق أو يموت ، أوجه . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : اگر شوهر از دادن طلاق امتناع بورزد نمىتوان وى را بر آن اجبار و الزام نمود زيرا بحسب ظاهر نكاحى ثابت نيست تا رفعش نياز بطلان داشته باشد . و بنابراين اين فرض وجوهى در اينجا محتمل است : 1 - بگوئيم مرد كه وى را طلاق نداد خود مسلّط است عقد نكاح احمتالى را فسخ كند تا بدين وسيله ضرر متوجه به خود را دفع كند . 2 - حاكم بر فسخ يا طلاق او مسلّط بوده و متصدى اين امر او باشد . 3 - تكليف زن آن است كه به همين كيفيّت باقى مانده تا شوهر يا طلاقش بدهد يا فوت گردد و پس از فوت او شوهر نمايد . قوله : و لو امتنع من الطلاق : ضمير در [ امتنع ] به زوج راجعست .